وقتی کسی رو دوس داری،حاضری جون فداش کنی

حاضری دنیارو بدی،فقط یه بار نیگاش کنی

به خاطرش داد بزنی،به خاطرش دروغ بگی

رو همه چی خط بکشی،حتّی رو برگ زندگی

وقتی کسی تو قلبته،حاضری دنیا بد بشه

فقط اونی که عشقته،عاشقی رو بلد باشه

قید تموم دنیارو به خاطرِ اون می زنی

خیلی چیزارو می شکنی ، تا دل اونو نشکنی

حاضری که بگذری از دوستای امروز و قدیم

امّا صداشو بشنوی ، شب از میون دوتا سیم

حاضری هر چی دوس نداشت ، به خاطرش رها کنی

حسابتو حسابی از ، مردم شهر جدا کنی

حاضری حرف قانون و ، ساده بذاری زیر پات

به حرف اون گوش کنی و به حرف قلب باوفات

وقتی بشینه به دلت ، از همه دنیا می گذری

تولّد دوبارته ، اسمشو وقتی می بری

حاضری جونت و بدی ، یه خار توی دساش نره

حتی یه ذرّه گرد وخاک تو معبد چشاش نره

حاضری مسخرت کنن ، تمام آدمای شهر

امّا نبینی اون باهات ، کرده واسه یه لحظه قهر

حاضری هر جا که بری ، به خاطرش گریه کنی

بگی که محتاجشی و ، به شونه هاش تکیه کنی

حاضری که به خاطر ، خواستن اون دیوونه شی

رو دست مجنون بزنی ، با غصه هاهمخونه شی

حاضری مردم همشون ، تو رو با دست نشون بدن

دیوونه های دوره گرد ، واسه تو دس ت بدن

حاضری اعتبارتو ، به خاطرش خراب کنن

کار تو به کسی بدن ، جات اونو انتخاب کنن

حاضری که بگذری از ، شهرت و اسم و آبروت

مهم نباشه که کسی ، نخواد بشینه روبروت

وقتی کسی تو قلبته ، یه چیزقیمتی داری

دیگه به چشمت نمی یاد ، اگر که ثروتی داری

حاضری هر چی بشنوی ، حتی اگه سرزنشه

به خاطر اون کسی که ، خیلی برات با ارزشه

حاضری هر روز سر اون ، با آدما دعوا کنی

غرورتو بشکنی و باز خودتو رسوا کنی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ـاما خيلي بد ميشه وقتي كه بعد از مدتي

عشقت تبديل به گرگ بشه به يك دشمن كثيف

خدا كنه كه اينجوري نشه

برات هميشه عشق باشه

                                                           تو ای عشق پریشونم ، چقدر وقته که بی تابی

                                                            شاعر و ترانه سرا :امید محمودی

باز باران، بی طراوت، كو ترانه؟!

 سوگواری ست ،رنگ غصه ، خیسی غم ،

می خورد بر بام خانه ، طعم ماتم .

یاد می آرم كه غصه ، قصه را می كرد كابوس ،

 بوسه می زد بر دو چشمم گریه با لبهای خیسش

می دویدم، می دویدم ، توی جنگل های پوچی ،

 زیر باران مدیحه ، رو به خورشید ترانه ،رو به سوی شادكامی .

می دویدم ، می دویدم ، هر چه دیدم غم فزا بود ،

 غصه ها و گریه ها بود ،

این كه می بارد به دنیا ، نیست باران ، نیست باران ،

 گریه ی فرشتگان است،

اشك می ریزند برایم.

می پریدم از سر غم ، می دویدم مثل مجنون ،

با دو پایی مانده بر ره

از كنار بركه ی خون.

باز باران ، بی كبوتر ، بوف شومی سایه گستر ،

 باز جادو ، باز وحشت ،

بی ترانه ، بی حقیقت ، كو ترانه؟! كو حقیقت؟!

هر چه دیدم زیر باران ، از عبث پر بود و از غم ،

لیك فهمیدم كه شادی

مرده او دیگر به دلها ،

 مرده در این سوگواری...

سلام به تمام دوستانم که نسبت به من لطف دارند

خیلی وقته که این وبلاگ را دارم

واین وبلاگ را به عشق یکی به نام نرگس ساختم

که نمیدونم چرا بدون هیچ حرفی

و هیچ گونه توضیحی محو شد و رفت

هرکسی یه دلخوشی داره

که منم دلخوشیم این نرگس بود

و چند تا از دوستای مهربون و بامعرفت

همه دست به دست هم دادند ومنو تنها گذاشتند

نرگس که خبری ازش ندارم

ودیگر دوستان دست از وبلاگ نویسی کشیدند

و وبلاگ خودشان را حذف کردند

حالا هم من تصمیم دارم وبلاگم را حذف کنم

اما به خاطر این  دوستان مهربونم که باقی موندند 

ومنو همراهی کردند این کار برام سخت شده

وقت رفتنه

شاید بعد از عید بایک وبلاگ جدید بیام

با یک وبلاگ متفاوت

                فعلا خدا حافظ

شاید امشب بپذیرم که دگر

من ز یاد همه دنیا رفتم

مرگ هم نیز

از من به سرش یادی نیست

بادی نیست

شب هم آرام

پشت به من در خواب است

و من از چهره ی شب

زلف تاریک به یادم دارم



روز هایی که دویدم

سوی خورشید

و شب ها پی اختر

حاصل پای شکسته

در شبم شد فانوس

ــ ولی افسوس که فانوس شکست ...

                                                                از دوست خوبم هدیه

نمی دانم امروز باز دلم هوای نوشتن کرده است نوشتن از زیباترین

لحظه ی زندگی؛ زیباترین لحظه ، لحظه ای است که ببینی در دل یک

کویری بی آب و علف جوانه ای سر از خاک بلندکرده و به خورشید

 و آسمان و ابرها سلام می کند زیباترین لحظه ،لحظه ای است

که صدای زوزه ی باد بر دل کوهسار می پیچد و گویی بُغضی

 راه گلویش را بسته است و خود را به کوهساری زند تا اشکانش

 جاری شود و از شرّ بُغض آزاد شود زیباترین لحظه ، لحظه ای است

 که در ناامید ترین لحظه ی زندگیت خورشید امید بر دلت بتابد

 و جوانه ی امید از دلت برویَد. زیباترین لحظه آن لحظه ای است

که حس کنی خدا در همین نزدکی هاست در سایه سار درختان

 سر به فلک کشیده ی کاج در میان گلهای رنگ رنگ باغچه در میان

صدای زوزه ی باد و رعد و برق آسمان و گریه ی ابر بر زمین خدا

 این منم ، گمشده در مه ، ستاره ای سرگردان در کهکشانی بی انتها 

 فرورفته در قعر اقیانوسی عمیق و تاریک. من گم شده ام ، من در

 دنیای متروک تنهایی خود که تاریک ترین شب ها و ابری ترین روزها

را دارد و باد  آوازغروب کوچه هایش را دلتنگ می نوازد گم شده ام.

 آری من گم شده ام اگر براستي خواستن توانستن بود

 محال نبود وصـال! و عاشقان که هميشهخواهانند ، مي تـوانـستند

 تنها نباشند و من هم میروم ای دوستان روزی غریبانه .

 بدین سان کم شود از جمعتان یک فرد دیوانه .بله یک شب

 شبی سرشار طعم آرزوهایم . شبی که آسمان سرگرم

 نم نم های بارانه . نمیدانم که آنگه بعد من اینجا چه خواهد شد.

و با این خاطرات من چه خواهد کرد این خانه . دریغا یاسمن ها

را چه حالی دست خواهد داد. و پیغام نبودم را که میگوید به پروانه .

 و میخوانند با هم ناگهان آواز تنهایی. کبوتر های بی لانه قناری های

بی دانه. و اینبار آخرین شعر مرا با خویش میخواند.

 کسی که منتظر هر روز توی ایوانه ...

دل تنگ آسمان خیالی من پرشده از غم عشق

نمیدانم چه گشته بر سر بیچاره این دل

دل من طاقت غم را ندارد

دل من طاقت دوری ندارد

دل من عاشق است

 عاشق عشق و محبت و صفا

عشق این دل پاک است مثل یک رنگین کمان

عاشق من عاشق رنگین کمان هفت رنگ!

پایان این دل پایان خوبی ندارد

دل من بی گناه است چرا خوبی ندارد

دل من مهر شده به نام هستی

دل من را نشکن مگر تو کیستی؟

دل من بی گناه و رنج اندوخته

گوشه ای نشسته و غم اندوخته

باشد باشد کاری بادل تو من ندارم

دل من عاشق است گناه ندارد!

می روم می روم من    دگر طاقت خنجر ندارم من

دگر رنج عشق را کشیده ام من

خدا حافظ مارا به سلامت و تو را به دوستی

                                (نسترن دختر همسایه)

سلام

دلم میخواد واسه دلم بنویسم.

 اما همیشه مشکل داشتم از اینکه منظورم را برسونم

همیشه هر چی که گفتم همه چیز رو خراب کرده تا اینکه بهتر کنه

دیگه خسته شدم خسته شدم از این همه رفیق های نارفیق

تا اومدم به یکی بفهمونم که دوستت دارم

 دیدم که دم از جدایی میزنه

تو این روزا دلم هوای همه چیز میکنه

هوای همه  اونایی که دوستشون دارم ولی دوستم ندارن

چقدر سخته که یکی را دوست داشته باشی

اما اصلا بهت فکر نکنه

از بچگی از زمانی که اصلا نمی دونستم عاشقی چیه

یه دختر که فقط ۲ سال ازمن بزرگ تر بود

ابراز عشق کردو منو هوایی  کرد

اما بعد از مدتی که فهمیدم عشق چیه گذاشت ورفت

 تا اینکه فهمیدم از دواج کرده

از عشق و عاشقی بدم اومد تا اینکه دوباره تو دامش افتادم

وباز ازش نیش خوردم

حالا میفهمم که مقصر من بودم

مقصر بودم چون که صادق بودم

مقصر بودم چون که مهربون ونجیب بود

به قول دوستم عشق تو این دوره زمونه

 یعنی خیانت یعنی نامردی یعنی بی وفایی

آخه چیکار کنم

نمیتونم خیانت کنم     نمیتونم نامرد باشم

اول آشنائيمون يادت مياد           گفتی به من  دوستت دارم  خيلی زياد

وقتی نيستی همه پنجره ها  بسته  می شن

تو سکوت خونمون قناری ها خسته می شن

روز واسم هفته می شه؛ هفته برام ماه می شه

نفسم به ياد تو يکی يکی آه ميشه

وقتی نيستی گلهای باغچه نگاهم می کنن

با  زبون بسته محکوم به گناهم می کنن

گلها ميگن که با داشتن يه دنيا خاطره

چرا ديونگی کردی تو گذاشتی که بره

وقتی نيستی  گل هستی  خشک وبی رنگ می شه

نمی دونم که چه قدر دلم برات تنگ می شه

سراغ تو رو می گیرم از این پنجره ی خسته

از این خاطره ی کهنه از این آینه ی شکسته

سراغ تو رو می گیرم از احساس تر بارون

از آهنگ های قدیمی از این لحظه ی  پریشون

سراغ تو رو می گیرم

بیا و مهربونی کن بگیر دست منو بازم

تا در پناه نگاهت دوباره دل رو ببازم

بیا و مهربونی کن بمون تو همیشه پیشم

که بی تو می زنه زخم  یه دنیا تیشه به ریشم

تو آن حادثه ی خیسی که برده دل تگرگ رو

تو آن قصه ی لطیفی که بسته دهن برگ رو

تو آن ثانیه ی سرخی که ردت توی  غروبه

بدون که حال منه خسته فقط وقتی تویی خوبه

بمون پیش دل تنگم تا عطر تو رو بگیره

بزار عاشق قدیمی تو اغوش تو بمیره

بیا روشنی شبهام بیا که تنهای تنهام

بمون با من تکیده که من فقط تو رو می خوام

هدیه ام راز من است

راز یک عمر مهاجر بودن

راز بالی زخمی

راز یک قلب ز جنس شیشه

که به عمق نفرت زخم برداشته و مجروح است

هدیه ام راز من است

باز هم شب شده است

دلم اینجا

وسط غربت و تنهایی ماتم زده دشت چراغونی شهر

پشت دروازه‌ این شهر شلوغ، بی ‌صدا می‌شكند

خرده هایش را باد تا ثریا برده

تكه‌ای روی درخت، تكه‌ای بر سر كوه

تكه‌ای هم شاید، روی گلبرگ نسیم

و من اكنون اینجا منتظر خواهم ماند

شاید آن تكه‌ی آخر، برسد باز به من!

سلام

اين شعراز یک دختر سمپادی به نام مهشید میباشد

 که برای خواهرش سروده

وچون من از این شعر خوشم اومد

با کمی دست کاری  تقدیمش میکنم به..............

چو آن غنچه ی لب گل افشان کنی

                                                       هزاره دلم را غزل خوان کنی

شکر ریزد از لعل پر گوهرت

                                                       اگر چه لبان را نمکدان کنی

تراود گلاب غزل از لبت

                                                       که قند سخن را دو چندان کنی

بچینم گل بوسه از لعل تو 

                                                       مرا گر به یک بوسه مهمان کنی

تو آن نرگس مهر آفرینی چه خوب

                                                       چراغ معانی فروزان کنی

تو با آن سخن های شیرین خود

                                                        رطب را به بازار ارزان کنی

به پای تو مهدی جان افکند

                                                        که اینسان مرا غرق احسان کنی

می خواهم بگذرم،

بگذرم از هر آنچه که تو ندیدی و من احساس کردم

و چه غریب بود....................

 من محکوم شدم به تنهایی.    

 کوله بارم را به دستم دادی و مرا از جزیره قلبت تبعید کردی به

دوردست ها...

آنقدر دور که هوای برگشتن به سرم نزند...

تو برای مجازات کسی که نمی دانست مرتکب کدامین گناه بود

که مجازاتی این چنین سنگین برایش رقم زد نیازی نبود وامدار

این همه فاصله شوی...

شایداین من بودم که نمی دانستم درآستان قصر پادشاهی

قلبت صادقانه دوست داشتن جرم است و گناهی بزرگ...

نترس...سرزنشت نمی کنم...نای برگشتن را هم ندارم ...

همان یک ذره نیرو و توانی را هم که داشتم خرج دلتنگی هایم

کردم...

درست است ناعادلانه مجازاتم کردی...

و در کمال بی انصافی ونهایت دلبستگی مرا از خود راندی...

اما آیا می دانستی هنوز هم تویی آن پادشاه کلبه حقیرانه

 قلبم؟؟؟؟

وقتی که در یک روز آفتابی نزدیکای غروب مشغول پیمودن یک راه طولانی هستی

مشاهده میکنی که آسمان رنگش پریده و ابر ها از روی ناراحتی واندوه

 ناگهان بغضشان میترکد وشروع به اشک ریختن میکنند

قطرات اشک به صورت پراکنده بر روی گونه   لباس  کفش وجاده میریزند

آنگاه خود را سریع به به نزدیکترین قله  میرسانی و خودرا برای یک همدردی

یا یک نوع مشاوره آماده میکنی تازه بعد از چند دقیقه متوجه میشوی

که منشا این غم و اندوه به خاطر یک جدایی آن هم بوسیله خیانت میباشد

تازه میفهمی که این حالت وحرکات ابرها برایت آشناست

دراین لحظات سوزش جراحت یک زخم عمیق وکهنه

 که درد آن را مدت ها پیش بوسیله گذشت زمان فراموش کرده بودی

شروع به سوزش میکند..............

بگذریم

دیگر قادر به گفتن ادامه داستان نیستم

شاید باریدن ابر ها از روی خیانت یا  به بازی گرفتن احساساتشان باشد......

متاسفانه در دوره زمونه این رفتار ها زیاد به چشم میخوره

وقتی میخواهی با یکی رابطه دوستی بر قرار کنی

بعد از مدتی متوجه میشوی که یا احساساتت را به بازی گرفتن

یا این رابطه جز سر گرمی هیچ نبوده

شما چه فکر میکنید؟

بنام دل.....

خدا را بلبلان تنها مخوانید!

مرا هم یک نفس از خود بدانید!

هزاران قصه ی ناگفته دارم

غمم را بشنوید از خود مرانید

شما دانید و من کاین ناله از چیست،

چه درد است این که در هر سینه ای نیست؟

ندانم آنکه سرشار از غم عشق

جدایی را تحمل می کند کیست؟

مرا آن نازنین از یاد برده

به آغوش فراموشی سپرده

امیدم خفته، اندوهم شکفته

دلم مرده، تن و جانم فسرده

اگر من لاله ای بودم به باغی

نسیمی می گرفت از من سراغی

دریغا لاله ی این شوه زارم

ندارم همدمی جز درد و داغی!

دل من جام لبریز از صفا بود

از این دلها، از این دلها جدا بود

شکستندش به خود خواهی شکستند

خطا بود آن محبت ها خطا بود...........

خطا بود آن محبت ها خطا بود...........

خطا بود آن محبت ها خطا بود...........

امید وارم بعضی ها از روی خود خواهی

 برای کسی قضاوت نکنند

   عشق یعنی چی؟

  عشق یعنی با غم الفت داشتن

     سوختن بادرد نسبت داشتن

 عشق در یک جمله یعنی انتظار

 انتظار روز رجعت داشتن

  عشق یعنی مستی و دیوانگی

 عشق یعنی در جهان بیگانگی

     عشق یعنی  شب نخفتن تا سحر

     عشق یعنی اشک حسرت ریختن

عشق   عشق   عشق

اخه هر چی بگم  فایده نداره

اخه دیگه این چیزا هیچ جا پیدا نمیشه

به قول معروف   میگن دیگه عشق کشک و دوقه

متاسفانه دروغ و نامردی جای عشق را گرفته وداره مانور میده

بگزریم امید وارم عشق جای خودشو پیدا کنه

در کل ممنونم از حضور سبزتان

گفتمش نقاش را نقشی بکش از زندگی

                                    باقلم نقش حبابی بر لب دریا کشید

گفتمش برروی کاغذعشق را تصویر کن

                                  در بیابان بلا تصویری از سقا  کشید

              گفتمش سختی و درد و آه گشته حاصلم

            گریه کرد‌‌‌‌ آهی کشید و زینب کبری کشید

با تشکر از همه ی دوستان

به علت دلایلی با شما عزیزان خدا حافظی  میکنم

البته فقط برای ۲ ماه

پس بای  تا   ۲ ماه دیگه

احساس اشک شـد و دل دوباره بی قرار واژه ها

دوبـاره زنـدگـی به رنگ مرگ شــد ستاره ای شکست وشبنمی چکید ورنگ برگ شــد

دوباره گم شدی میان لحظه ها دوباره بی تو دل شبیه سنگ شـد

 دلـــی گــرفــت ستاره ای پر ازسکوت یک امید شد

 دوباره حافظ از تو گفت و من؛ که علم بی خبر افتاد وعقل بی حس شد

 مسافری رسید دلــی پر از نیاز سـرودن شد ستاره از تو گفت و دل

و سطـرهای دفتر من غرق با تو بودن شـد

 کسی گریست زمین به زیر نگاه ستاره ...................

میخوام بگم که میشه عاشقانه نوشت وپشت این حرف ها پنهان شد

 اما    چه فایده

باید سعی کرد  به جای پنهان شدن به حرفهایمان عمل کنیم

متاسفانه امروزه  همه پشت همین حرف ها پنهان میشوند

وبا زندگی های افراد بازی میکنند

حرف های عاشقانه زمانی زیباست که با عمل همراه باشد

سلام

قبل  از هر  چیز جا  داره  از همه  کسانی  که  نسبت به من لطف

 داشتن  تشکر  کنم

ومعذرت  میخوام  که  این  قدر   دیر  آپ  کردم

از من می پرسند  این نرگس کیه؟

وهمیشه هرجا ازعشق صحبت میشه من نرگس را انتخاب میکنم

نرگس من  میشه گفت تا حالا جسم نداشت...... تاببینیم چی میشه

اینو نگفتم که فقط عشق من باید اسمش نرگس باشه بلکه  .......

وتا حالا عا شق کسی نشدم بلکه  باهمه دوست میباشم

اینو گفتم تا کسی خیال بد نکنه   باز هم ممنون

راستش من وقتی می خاستم اپ کنم نمی دونستم  چی بنویسم اما ........

بهتره  رک بگم   که امروز تولدمه و         تولدم مبارک 

امروز   یعنی در تاریخ   ۳۱/۴  متولد شدم   حقا  که تولدم مبارک

خلاصه نمی دونم دیگه    تولدم مبارک

راستی یه بار جمع نشین جلوی خونمون  من صور بده نیستم

اما اگر کادو اوردید اشکالی نداره قدمتون رو چشمام   تولدم مبارک

 یالا دیگه////       چرا ایستادی برو کادوتو بیار   بدو     بدو    یالا دیگهتولدم مبارک

چرا زرد کردین شوخی کردم

من به یه تبریک خوشک و خالی هم راضی هستم  ...تولدم مبارک

شاد باشید .............................  موفق باشید تولدم مبارک

تاکه بودیم نبودیم کسی

                                      کشت ماراغم بی هم نفسی

تا که رفتیم همه یار شدند

                                     خفته ایم و همه بیدار شدند 

قدرآیینه بدانیم چوهست

                                  نه درآن وقت که افتادوشکست             

اما چون به من اصرار می کنن که وبتو آپ کن منم اپ کردم

راستی این عکس  نشون دهنده اینه که بعضی ها بی دلیل می خواهند

گلی را که نشانه مهرومحبته  به دار بکشن و من این عکس و گذاشتم تا

بفهمند این کاره  زشتیه وبگم :

 نکن نکن نکن نکن نکن نکن نکن نکن نکن نکن نکن نکن

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////